Κατάλαβα ότι ετοιμαζόμουν για κρίση μοναξιάς. Είχα τον πυρετό στην σάρκα μου και οι υγρές νύχτες είχαν τελειώσει, ενώ το μούδιασμα στο πόδι μου και τα αποτελέσματα της καθημερινής άσκησης μ`έκαναν να αισθάνομαι πολύ άσχημα. Πριν το συνειδητοποιήσω καν, ο όμορφος άντρας με βοηθούσε να βγάλω τα ρούχα μου και μ` έβαλε σ`ένα κρεβάτι στα πάνω δωμάτια του σπιτιού. Τις καλύτερές του υπηρεσίες όμως, νομίζω μου τις είχε προσφέρει προτού καν με γνωρίσει. Ελπίζω ν` αντέξω τον θρίαμβό του…

( διαστροφική διασκευή και ταίριασμα της σελίδας 96 και 142 ενός βιβλίου που διαβάζω )

βράδυ #1

είμαι φυσιογνωμίστρια. αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να σε δω για να σε καταλάβω. το ανοιγόκλειμα των ματιών σου και ο τρόπος που πέφτει το βλέμμα σου σε καθετί που σε ενδιαφέρει, η έκταση των χεριών σου κάθε φορά που νιώθεις αδικημένος, η γροθιά σου που σφίγγει μέσα της τον θυμό σου.

-δύο μπύρες παρακαλώ, χωρίς ποτήρια

-τρελάθηκες; ξέρεις που βρισκόμαστε;

-(όχι, αλλά ξέρω  που θα πάμε)

-(τώρα θα μου ζητήσει να πάμε στη λίμνη, εκεί που τους πνίγει όλους μ` ένα αντίο)

 

 

runaway

Συναίσθημα τρελό να τρέχεις

να προλάβεις το ύστερα και το μετά

και το τώρα πουθενά

δεν τρέχεις μόνο εσύ, το νου σου

τρέχει η ζωή σου σε στιγμές

δίπλα σου γύρω σου κι εσύ να τρέχεις

και τώρα δεν είναι εκεί, σου ξέφυγαν

κι άλλες στιγμές, μπροστά σου

μα κι εκείνες έφυγαν το νου σου

 

 

Φθορά

F...

συνομωσία θα το πω. ακούω τις σκέψεις σου πριν γίνουν λόγια.θα μπω μες στο μυαλό σου να τις σαμποτάρω. θα βρω εκείνες που νοσταλγώ, θα τις οδηγήσω στην έξοδο.

F

σε φθείρω. δεν το επιδιώκω. οι άνθρωποι φθείρουν τους ανθρώπους.  έχεις φθαρεί. ξέχασες τον εαυτό σου, την ύπαρξή σου. στέκεσαι εκεί, ανήμπορος να αντιδράσεις.

F.

ο ήχος που κάνουν οι άνθρωποι όταν συναντιούνται είναι ο ίδιος ήχος που κάνουν όταν αγαπιούνται. και μετά σπάνε και οι ήχοι δεν ακούγονται πια. απλώς δεν το ξέρουν.

 

Η ιστορία ενός κλειδιού

No matter how many times that you told me you wanted to leave
No matter how many breaths that you took you still couldn’t breathe
No matter how many nights did you lie wide awake to the sound of the poison rain
Where did you go?

As days go by the night’s on fire

Tell me would you kill to save a life?
Tell me would you kill to prove you’re right?
Crash, crash, burn let it all burn
This hurricane’s chasing us all underground

No matter how many deaths that I die, I will never forget
No matter how many lies I live, I will never regret
There is a fire inside that has started a riot about to explode into flames
Where is your God? Where is your God? Where is your God?

Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead or alive to torture for my sins?
Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead or alive to live a lie?

Tell me would you kill to save a life?
Tell me would you kill to prove you’re right?
Crash, crash, burn let it all burn
This hurricane’s chasing us all underground

The promises we made were not enough
The prayers that we had prayed were like a drug
The secrets that we sold were never known
The love we had, the love we had, we had to let it go

Tell me would you kill to save a life?
Tell me would you kill to prove you’re right?
Crash, crash, burn let it all burn
This hurricane’s chasing us all underground

Oh, oh, oh (This hurricane)

Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead or alive to torture for my sins?
Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead or alive to live a lie?

Αγάπη έρωτας βία ζωή θάνατος

η λύση είναι τα κλειδιά που σου δίνονται να ελευθερωθείς

η λύση είναι η μάχη για τη ζωή

η ζωή έχει την δύναμη που της δίνεις

σώζεις τον εαυτό σου για να σώσεις τον κόσμο

αξίζει να παλέψεις

γιατί αν όχι εσύ, εγώ, τότε ποιος;

feelthe rain

Μου αρέσει η βροχή τώρα πια. Μου αρέσει απεριόριστα. Μου λερώνει τα ρούχα, ξεβάφει τα μαλλιά μου, τα γεμίζει με μπούκλες. Ανοίγω άξεστα την ομπρέλα μου και σ` ακουμπώ χωρίς συγνώμες. Μετράω τα σπασμένα πλακάκια και χάνω τα βήματά μου. Λίγα μέτρα από το σπιτάκι μου την πετάω στο πεζοδρόμιο, κάποιος θα  βρει την χρησιμότητά της και θα συνεχίσει την πορεία του. Εγώ διαλέγω να λερωθώ, να πλυθώ, να εξαγνιστώ. Αφήνω τη βροχή να χυθεί πάνω μου. Ανοίγω την εξώπορτα και αφήνω λεκέδες σε όλη την είσοδο, βήμα και λάσπη. θα συμμορφωθώ, όχι σήμερα όμως, όχι σήμερα.

fadeAWAY

Φανταζόμαστε τους ανθρώπους φωτεινούς

τους πλάθουμε στο μυαλό μας

πλησιάζουν

όλο και πλησιάζουν

και χάνουν λίγο από το φως τους

γίνονται σκιές, ξεθωριάζουν

Κόκκινο

mystic

Η Μυστίκ γλίστρησε στον καναπέ της ψάχνοντας τα χάδια του από τα οποία δεν ανάρρωσε ποτέ. Σκέφτηκε να φωνάξει τον καλύτερο ζωγράφο της περιοχής και να του ποζάρει ολόγυμνη, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας πάνω της. Είχε σκεφτεί ακόμη και την θέση του πίνακα, ακριβώς πάνω από το τζάκι. Θα καλούσε όλους τους φίλους του ανεξαιρέτως και θα περιφερόταν στο δωμάτιο γυμνή και μεθυσμένη με ένα σιγκαρέττο στο χέρι. θα καθόταν στο πιάνο και θα λεηλατούσε τις νότες χτυπώντας αδέξια τα πλήκτρα. Θα τους έκανε διάλεξη περί τιμιότητας και ηθικής, άλλωστε τα κατείχε τόσο καλά, είχαν ριζώσει μέσα της. θα τους μιλούσε για τον έρωτα που της υποσχέθηκε αλλά ξέχασε να της τον δώσει, τον έκοψε κομματάκια και τον μοίραζε στα όμορφα κορίτσια των καμπαρέ. Οποτε έβρισκε τον δρόμο για το σπίτι έπεφτε με  βία πάνω της, την γύριζε στο πλάι, της έκλεινε το στόμα και της ψιθύριζε στο αυτί πόσο την αγαπάει. Κάποια μέρα θα αλλάξουν όλα, θα το δεις, της έλεγε και της ξανάλεγε κι εκείνη έσφιγγε όλο και πιο πολύ το μαξιλάρι. Αυτά ήξερε για την αγάπη. Φαίνεται πως ότι διάβασε στα βιβλία της ήταν παραμύθια. Ο ζωγράφος ήταν ήδη εκεί. Πέταξε τα ρούχα της ένα ένα μπροστά του και βούλιαξε στην μεγάλη πολυθρόνα. Ανοιξε διάπλατα τα πόδια της και χάιδεψε με κυκλικές κινήσεις το στήθος της ώστε να σκληρύνει και να πεταχτούν οι ρώγες της. Τόνισε τα χείλη της με έντονο κόκκινο κραγιόν και του πρόσταξε να τη ζωγραφίσει. Ενιωσε την υγρασία να κατακλύζει το μουνί της, ένιωσε ελεύθερη. Τον παρακάλεσε να χώσει τα δάχτυλά του μέσα της και να τη φιλήσει στο λαιμό σαν να τη λατρεύει. Το έργο της είχε τελειώσει, σε δύο μέρες θα έχει στεγνώσει της είπε, θα σας το στείλω. Αρχισε να γράφει τις προσκλήσεις. Τις έστειλε και χαμογελούσε. Είχε να χαμογελάσει δύο μέρες και πριν από αυτό είχε να χαμογελάσει χρόνια. Οι καλεσμένοι έφτασαν και οδηγήθηκαν στο σαλόνι. Τους κέρασε ακριβά πούρα και άφθονο κόκκινο κρασί. Διέταξε να κλειδωθεί η πόρτα του σπιτιού, δεν θα έφευγε κανείς πριν την αποκάλυψη. Ωρα να αρχίσει το πάρτυ, μην φύγει κανείς.